مىرود ؛ چون عقل و قلب و شرع هر سه از يك حقيقت و واقعيّت حكايت مىكنند ؛ و سه ترجمان براى معناى واحدى هستند . بنابراين محالست كه حكم شرع مخالف با حكم عقل و فطرت باشد ؛ و يا حكم عقل مخالف با حكم فطرت و يا شرع باشد و يا حكم فطرت مخالف با حكم عقل و يا شرع بوده باشد . اين سه امر مهمّ مانند زنجير پيوسته يكديگر را محافظت نموده و براى برقرارى و ثبات ديگرى مىكوشند . شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ الآية ( آيهء 14 از سوره 42 شورى ) « 1 » وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمَّا جاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً الآية ( آيه 48 از سوره 5 مائده ) « 2 » ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ( آيهء 18 از سوره 45 جاثيه ) « 3 » در كافى از ابو عبد الله اشعرىّ از بعضى از اصحاب ما مرفوعا از هشام بن حكم روايت است كه قال : قال لى أبو الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام ؛ إلى أن قال : يا هشام إنّ للّه على النّاس حجّتين ؛ حجّة ظاهرة و حجّة باطنة ؛ فأمّا الظاهرة فالرّسل و الأنبياء و الأئمّة عليهم السّلام ؛ و أمّا الباطنة فالعقول . « 4 »

--> ( 1 ) خداوند شريعتى را كه براى شما قرار داده است همان چيزى است كه به نوح سفارش كرد ؛ و آن چيزى است كه ما وحى آن را به تو فروفرستاديم ! و آن چيزى است كه ما سفارش كرديم به ابراهيم و موسى و عيسى : اينكه دين را بپاىداريد ! و در آن متفرّق و متشتّت نگرديد ! ( 2 ) و ما كتاب را بحقّ بر تو فروفرستاديم كه تصديق‌كننده و مسيطر بر كتب آسمانى ديگرى است كه قبلا فرستاده شده است ؛ پس طبق آنچه خدا بر تو نازل كرده ميان مردم حكم كن و از آراء آنان بعد از حقّى كه بسوى تو آمده است پيروى مكن ! ما براى هر امّت از شما شريعت و منهاجى قرار داديم . ( 3 ) و پس از آن ما تو را بر آبشخور از امر قرار داديم ؛ از آن پيروى كن ؛ و از آراء و افكار كسانى را كه نمىدانند پيروى مكن ! ( 4 ) حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام به من گفت : اى هشام ! از براى خداوند بر عهدهء مردم دو حجّت است : يكى حجّت ظاهر و ديگرى حجّت باطن . امّا حجّت ظاهر پس همان رسل و أنبياء و ائمّه عليهم السّلام هستند ؛ و امّا حجّت باطن پس عقلهاى مردم است .